close
تبلیغات در اینترنت
سینما تلویزیون

سینما تلویزیون

برای گفتگویی آزادتر با دوستانتان
به انجمن ما مراجعه کنید
قالب جدیدی برای وبلاگتان نیاز دارید؟!!
شهرقالب !
دنبال مطالب تفریحی هستید؟!
بخش تفریحی!
اطلاعات سایت

آمار مطالب
کل مطالب : 12
کل نظرات : 0
آمار کاربران
افراد آنلاین : 1
تعداد اعضا : 0
آمار بازدید
آی پی امروز : 4
آی پی دیروز : 19
بازدید امروز : 10
باردید دیروز : 73
ورودی امروز گوگل : 0
ورودی گوگل دیروز : 1
بازدید هفته : 83
بازدید ماه : 707
بازدید سال : 707
بازدید کلی : 707
مشخصات
آی پی : 54.158.208.20
سیستم عامل :
مرورگر:
آرشیو

نویسنده :
بازدید : 11


مجید مظفری با بازی در فیلم های سینمایی به اوج رسید و توانست استعداد خود را اثبات کند اما سریال های تلویزیونی شهرتش را رقم زدند. شاید همین است که او چندان میلی به سینما ندارد و حالا بین آخرین فیلمش و «کفش هایم کو؟» هفت سال فاصله افتاده است. اکران فیلم فرصتی بود برای گفت و گو با این بازیگر که در ادامه می خوانید:

مصاحبه: احمد رنجبر - بخش سینما و تلویزیون تبیان
مظفری

 

چرا در سینما نبودم؟
بله؛ من هفت هشت سالی در سینما كار نكردم و شایعه شده بود برای مجید مظفری پیشنهادی وجود ندارد. در صورتی كه پیشنهاد می شد منتهی به چند دلیل امكان حضورم در سینما فراهم نمی شد. یك سری فیلمنامه ها كه واقعا خوب نبودند و اصلا رغبتی برای بازی آن نقش ها نداشتم. پیشنهادهایی هم كه خوب بود و دوست داشت بپذیریم به هزار و یك دلیل امكان بازی میسر نمی شد؛ یا درگیر كارهای تلویزیونی ام بودم یا پروسه تولید شان آن قدر طولانی می شد كه فیلمنامه تغییر می كرد و بازیگر دیگری انتخاب می شد.
چه شد که برگشتم؟
 آقای ایوبی (رئیس سازمان سینمایی) متوجه شدند به دلیل آب و هوای تهران ، بنده بیمار شده ام. بدون دعوت از خبرنگار و عكاس لطف كردند و به عیادتم آمدند. از من سوال كردند چرا در سینما نیستم. توضیح دادم كه به هر حال نشده، ایشان تاكید كرد كه باید از این به بعد باشی و كار كنی. نوع برخورد و بینش او نسبت به سینما باعث شد این كار را بكنم. بعد از مدتی در رامسر (جشنواره یاس) برایم بزرگداشت گرفتند. همان جا هم یك هفته ای با آقای پور احمد بودیم و پیشنهاد «كفش هایم كو؟» مطرح شد .
فیلمنامه ای لذت بخش

خود بیماری ها جذابیت ندارند،شناخت آن ها است كه جذاب است و می تواند مخاطب را هوشیار كند كما این كه در «كفش هایم كو؟» می بینیم نه فقط مرد كه زن هم دچار لطمه شده و زندگی خوبی در خارج نداشته. از آن سو بچه شان در بین این مرد و زن و وسط دو فرهنگ مختلف ، سردرگم شده

بعد از مدتی آقای پوراحمد سناریو را داد كه خواندم و واقعا لذت بردم. پیش خودم فكر كردم بعد از سال ها همكاری با كارگردان بزرگی مثل بهرام بیضایی (وقتی همه خوابیم) چه اتفاق خوبی است كه با فیلمی از كیومرث پوراحمد به سینما باز می گردم. ضمن این كه تركیب، حرفه ای بود. در«كفش هایم كو؟» چند اتفاق دیگر هم رخ داد. علاوه بر همكاری نخست با آقای پوراحمد، خاطره خوش همبازی بودن با رضا كیانیان تكرار شد. برای اولین بار جلوی دوربین علیرضا زرین دست رفتم و خوشحالم كه بعد از سال ها بازخورد خوبی از مردم گرفته ام.
«کفش هایم کو؟» ادامه «شب یلدا» نیست
ممكن است حال و هوای یك فیلمساز در ساخته هایش جاری باشد اما واقعیت این است كه آقای پوراحمد دراین باره که میان «کفش هایم کو؟» و «شب یلدا» ربطی هست ، صحبتی با من نكردند. ضمن این كه ممكن است بعضی این طور فیلم را تعبیر كنند كه درباره یك بیمار آلزایمری و شرایط خاص اوست. در صورتی كه دیدگاه من این است كه اگر یك خانواده مستحكم نباشد و بی گدار به آب بزند و مهاجرت های بی هدف داشته باشد و ... شیرازه زندگی شان از هم می پاشد. ممكن است در این شرایط آن كسی كه حساس تر است دچار آلزایمر شود.
فیلم درباره بیماری نیست
فیلم نمی خواهد درباره بیماری آلزایمر اطلاعات بدهد و بگوید آلزایمری ها با چه مشكلاتی دست و پنجه نرم می كنند؛ بالاتر از این موارد را مد نظر دارد كه به چه دلیل مرد قصه دچار آلزایمر شده. «كفش هایم كو؟» می گوید ما باید هوشیار باشیم كه زمینه این اتفاق را فراهم نكنیم . این نكته خیلی مهم تر است. در «كفش هایم كو؟» می بینیم نه فقط مرد كه زن هم دچار لطمه شده و زندگی خوبی در خارج نداشته. از آن سو بچه شان در بین این مرد و زن و وسط دو فرهنگ مختلف ، سردرگم شده.

مظفری

 

اندازه  نقش مهم نبود
واقعا به اندازه نقش نگاه نکردم و کلیت «کفش هایم کو؟» برایم مهم بود.. معتقدم یك بازیگر در سن و سال من نباید به طول و عرض نقش نگاه كند. باید ببیند نتیجه فیلم چه می شود. سوای خود پوراحمد و فیلمنامه و زرین دست و رضا كیانیان و دیگران كه همكاری با آن ها برای من جذاب بود ، به نتیجه خود سناریو فكر می كردم و مطمئن بودم فیلم موفقی خواهد شد. خب اگر من بازی نمی كردم چه اتفاقی می افتاد؟ یا اگر بازیگری دیگر بجای من نقش را بازی می كرد چه می شد؟ یا فراتر از این ها اگر نقش من حذف می شد چه اتفاقی می افتاد؟ من با تمام آن فاكتورها كه اشاره كردم ، این را هم لحاظ كردم كه «كفش هایم كو؟» می تواند روی خیلی ها تاثیر بگذارد و بهشان تلنگر بزند. به نظر همه خانواده ها باید این فیلم را ببینند تا هم با بیماری آلزایمر آشنا شوند و هم دلیل این بیماری را بدانند. یكی از دلایلش می تواند این باشد: الان با مهاجرت ها ، طلاق و مسائل دیگر آدم ها بشدت در معرض بیماری های روحی از جمله آلزایمر هستند.
نقشم سیاه نیست
اگر توجه كرده باشید وقتی دختر ، پدرش را به كارخانه می آورد و می گوید می خواهم با پدرم به شمال بروم و بگردم ، عمو به او می گوید اگر ماشین می خواهی در اختیارت بگذارم .بعد هم اشاره می كند پنجاه در صد پولی كه خرج می شود مال بابای تو است و بعد از آن مال تو. شاید نگرانی اش به این خاطر است كه شیرازه زندگی اش به یك باره پاره نشود. وگرنه دنبال این نیست كه سهم برادرش را بالا بكشد. حتی یك دیالوگ دارد كه دختر هادی به او می گوید شناسنامه دست پدر من است و اگر می خواست تا حالا سهمش را خورده بود. هادی نگران است كه مبادا زن یا دختر برادرش شیرازه زندگی و چیزی كه هست را از بین ببرد. او یك عمر نگران برادرش بوده و حالا دوچندان شده . با تمام مشكلات وظیفه حفظ مال و زندگی خود و برادرش را بر عهده داشته. خود این آدم اصلا دنبال بالا كشیدن مال برادر نیست.
اگر نقش رضا كیانیان مال من بود
نقش رضا بسیار خوب بود و او هم عالی بازی كرد. منتهی اگر من بازی می كردم طبعا نتیجه چیز دیگری می شد. این جور نقش ها جزو نقش های خاص هر بازیگر محسوب می شود. اگر من به رضا می گفتم بعد از سال های می خواهم به سینما بازگردم ، مطمئنا قبول می كرد بازی كنم. ولی به خودم اجازه نمی دادم كه این جمله را بگویم ولی مطمئن هستم رضا می پذیرفت.

 

 

 



نویسنده :
بازدید : 11


 

پسندیدم
ارسال به وبلاگ تبیان
ارسال براي دوستان
چاپ
تاريخ : چهارشنبه 25/1/1395 تعداد بازديد : 1138

رییس حوزه هنری در همایش «راوی حقیقت»، فرج الله سلحشور را یکی از بنیان گذاران مکتب هنر انقلاب معرفی و بر لزوم نگارش پایان نامه های دانشگاهی با موضوع آثار این سینماگر فقید تاکید کرد.

بخش سینما و تلویزیون تبیان
سلحشور

 

همایش «راوی حقیقت: بزرگداشت هنرمند انقلابی فقید فرج الله سلحشور» شامگاه دوشنبه ۲۳ فروردین با سخنرانی محسن مومنی شریف رییس حوزه هنری، جمال شورجه کارگردان سینما، علی اکبر صالحی معاون رییس جمهور و رییس سازمان انرژی اتمی ایران و سردار ابراهیم جباری فرمانده سپاه ولی امر و از بستگان نزدیک زنده یاد سلحشور، با اجرای امیرحسین مدرس در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار شد.

سلحشور از بنیان گذاران مکتب هنر انقلاب است

محسن مومنی شریف در این همایش گفت: در این سال ها کارنامه ادبی و هنری به گونه ای شده که با افتخار می توانیم اعلام کنیم که صاحب مکتب هنر انقلاب اسلامی ایران هستیم که این مکتب از منظر معرفت شناسی و روش شناسی تفاوت های ماهوی با دیگر مکاتب ادبی و هنری دارد.
وی افزود: بی تردید زنده یاد فرج الله سلحشور یکی از بنیان گذاران مکتب هنر انقلاب اسلامی ایران است. ایشان اعتقاد داشت که آرمان های انقلاب اسلامی ایران و پیام های آن به گونه ای است که نمی توان برای بیان و ترویج آنها از طریق هنر به سبک ها و مکاتب غربی مراجعه کرد و باید مکتب هنری خاصی تکوین و تدوین شود.
رییس حوزه هنری انقلاب اسلامی در ادامه به پذیرفته شدن مکتب هنر انقلاب در جامعه آکادمیک هنر ایران اشاره کرد و توضیح داد: در این سال ها شاهد بودم که پایان نامه های بسیاری در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا در دانشکده های هنری درباره مکتب هنر انقلاب نوشته و ارائه شده است. من امیدوارم دانشجویان به سمت پژوهش درباره آثار استاد سلحشور نیز بروند، چراکه آثار این هنرمند متعهد باعث شد که امروزه در جهان اسلام سینمای ایران از اهمیت خاصی برخوردار شود.

سلحشور باعث عزت سینمای ایران در جهان شد

جمال شورجه نیز یکی دیگر از سخنرانان همایش «راوی حقیقت» بود. وی در بخشی از سخنان خود با اشاره به استقبال بسیار مخاطبان کشورهای مسلمان از آثار فرج الله سلحشور، گفت: زنده یاد سلحشور سینمای انقلابی و دینی ایران را به دنیا معرفی کرد و به فرموده مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای، این سینماگر باعث عزت سینمای ایران در جهان شد.

سلحشور

 

کارگردان فیلم «عملیات کرکوک» همچنین سلحشور را یک سینماگر مردمی خواند و اضافه کرد: زنده یاد سلحشور دوست داشت برای عامه مردم فیلم بسازد، بنابراین از شرکت در جشنواره های سینمایی جهان و راه رفتن بر فرش قرمز اکراه داشت. وی علمدار سینمای پاک در سطح جهان بود. جالب است که پس از پخش سریال های «مردان آنجلس» و «یوسف پیامبر» در کشورهای اسلامی، بسیاری از مخاطبان گمان نمی کردند که ایرانی ها این آثار را ساخته باشند.

سلحشور و دغدغه ایجاد سینمای اسلامی

شورجه بخش دیگری از سخنان خود را به طرح دغدغه فکری زنده یاد سلحشور در راستای ایجاد و تاسیس سینمای اسلامی، اختصاص داد و گفت: مرحوح سلحشور برای آنکه هنرمند دینی بشود، مطالعات و پژوهش های بسیاری در دین مبین انجام می داد. وی همچنین خود را نه سینماگر بلکه مبلغ دین معرفی می کرد و بر این اساس همیشه دغدغه ایجاد سینمای اسلامی داشت.

شورجه بخش دیگری از سخنان خود را به طرح دغدغه فکری زنده یاد سلحشور در راستای ایجاد و تاسیس سینمای اسلامی، اختصاص داد و گفت: مرحوح سلحشور برای آنکه هنرمند دینی بشود، مطالعات و پژوهش های بسیاری در دین مبین انجام می داد. وی همچنین خود را نه سینماگر بلکه مبلغ دین معرفی می کرد و بر این اساس همیشه دغدغه ایجاد سینمای اسلامی داشت

وی افزود: زنده یاد سلحشور اعتقاد داشت که برای تاسیس سینمای اسلامی باید هنرمندان متشرع و مذهبی نیز تربیت شوند. بر این اساس خود ایشان نیز همیشه در حال تربیت شاگردانی برای ادامه راه سینمای اسلامی بودند.
مشاور کارگردان سریال «حضرت یوسف» همچنین به کلام رهبر معظم انقلاب درباره سریال «مردان آنجلس» اشاره کرد: پس از پخش سریال «مردان آنجلس» به کارگردانی زنده یاد سلحشور، مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای در جلسه ای خطاب به دکتر علی لاریجانی، ریاست وقت سازمان صدا و سیما فرمودند که تیم ساخت این سریال حجت را بر همه تمام کردند، بنابراین باید از آنها در ادامه فعالیت شان حمایت شود.
شورجه در پایان گفت: متاسفانه امروزه شاهدیم که از هنرمندان متعهد و ارزشی حمایت چندانی نمی شود. حضرت آیت الله خامنه ای نیز چندی پیش فرمودند که پس از گذشت چند دهه از پیروزی انقلاب دیگر نباید هنرمندان دینی و ارزشی در پس پرده بمانند، امیدوارم با کلام رهبر معظم انقلاب، بار مظلومیت این هنرمندان کاهش پیدا کند.

تقدیر از هنرمندان سریال حضرت یوسف

در بخش دیگری از همایش «راوی حقیقت: بزرگداشت هنرمند انقلابی فقید فرج الله سلحشور» با حضور محسن مومنی شریف، حجت الاسلام سیدمحمود دعایی، علی اکبر صالحی، ابراهیم جباری و محسن طاهری، تندیس یادمان هنر انقلاب به خانواده زنده یاد سلحشور اهدا شد.
همچنین حوزه هنری با اهدای لوح تقدیر به پروانه معصومی، محمود پاک نیت، جعفر دهقان، کوروش زارعی، رحیم نوروزی، مهوش صبرکن، حسین زندباف و جمال شورجه، از تلاش آنان در راستای تولید سریال «حضرت یوسف» تشکر کرد.


منبع: مهر


نویسنده :
بازدید : 11


 

 

پسندیدم
ارسال به وبلاگ تبیان
ارسال براي دوستان
چاپ
تاريخ : چهارشنبه 25/1/1395 - 10:35 تعداد بازديد : 1213

مجید مجیدی پس از دریافت جایزه چهره سال هنر انقلاب با اشاره به نقش حمایت های شهیدآوینی در ترسیم ادامه حیات هنری خود، گفت: خودم را شایسته این عنوان و این مراسم نمی دانم و معتقدم هنرمندان واقعی شهدا هستند كه گمنام و بی ادعا، راه و فضا را برای ما باز كرده اند.

بخش سینما و تلویزیون تبیان
جشن هنر انقلاب

 

عصر روز 24 فروردین ماه و در پنجمین روز از هفته هنر انقلاب اسلامی، طی مراسمی باشكوه با حضور اهالی فرهنگ و هنر انقلاب اسلامی، «جشن هنر انقلاب» در سالن سوره حوزه هنری برگزار و «مجید مجیدی» به عنوان چهره سال هنر انقلاب برگزیده شد و تندیس چهره سال هنر انقلاب به سبب ساخت و اكران موفق فیلم تاریخی «محمد رسول الله(ص)» به همراه 22 سكه تمام بهار آزادی به او تعلق گرفت.
 بنا بر این گزارش، در بخش دیگری از مراسم جشن هنر انقلاب اسلامی،پس از صحبت های مومنی شریف، جواد افشار، پرویز پرستویی، عبدالحمید قدیریان، بهناز ضرابی زاده، هادی محمدیان و مجید مجیدی به عنوان نامزدهای چهره سال هنر انقلاب معرفی شدند. در ادامه نماهنگی از خدمات و آثار عبدالحمید قدیریان پخش شد. بوذری از شهریار بحرانی خواست تا روی سن بیاید و درباره این هنرمند صحبت كند.
بحرانی در ابتدای صحبتش گفت: صحبت درباره این هنرمند بزرگ به من سپرده شده است و من می خواهم به آیات قرآن اشاره كنم. در سوره یاسین خداوند از مردی سخن می گوید كه خودش را سریعا به یك معركه عقیدتی می رساند. در آنجا اشاره می شود كه مردم مخالف رسولان بودند و می خواستند كه آنها را قتل برسانند. سوال اینجاست كه چرا خداوند از این افراد نام نمی برد و تنها به صفت ساعی بودنشان اشاره می كند. مرد ساعی كسی است كه تمام زندگی اش در حال دویدن است. اینكه ماجرایی پیدا بشود و آنها خودشان را به سرعت به معركه برسانند. مثل حضرت خضر و ذوالقرنین كه خداوند اسمی ازشان نمی برد و تنها به صفات شان اشاره می كند. این شش نفر كه نامزد امشب هستند همه واجد چنین صفتی هستند و در واقع دغدغه مندند. با آشنایی بیست و پنج ساله ای كه با آقای قدیریان دارم، روزی به خاطرم نمی آید كه ایشان را در حال استراحت دیده باشم. ندیدم كه زمانی برای تفریح و سرگرمی بگذارند. همیشه در حال كار و سعی و تلاش بودند.

ایشان دست تنها نمایشگاه نقاشی را كه در ماه رمضان با زبان روزه و چشم اشكبار با مضمون فضایل و معارف حسینی با نام «آسمان حسین» برگزار كرد. ایشان در زمینه های مختلف مثل نقاشی و گریم و طراحی صحنه و فیلمنامه با شخص خود من همكاری كرده است. یك فرد جامع از نظر هنری ایشان را یافتم. خواهش می كنم كه در این مراسم شخص قدیریان را نبینیم. مراسم تمام می شود و به حد كافی و وافی از ایشان تقدیر می شود. باید به این فكر كرد كه چرا خداوند به این فرد توفیق داده؟ انسان پیكره ای جز سعی و تلاش نیست. سوال مهم اینجاست كه چطور این افراد مورد توفیق قرار گرفتند؟ باید چشم خدابین داشته باشیم. خداوندا شكرت كه اجازه دادی در محضر دوستانی باشیم كه تو  توفیق شان دادی و بزرگ شان كردی. باعث افتخار من است كه قدیریان می خواهد وارد عرصه كارگردانی بشود. قدیریان فرد پخته ای ست كه بسیار تجربه كرده است و از صمیم قلب ساعی و كوشاست. 

بار عمده ادبیات جنگ بر عهده زنانی چون ضرابی زاده

در بخش دیگری از مراسم، پس از پخش نماهنگی درباره بهناز ضرابی زاده، مرتضی سرهنگی كه سال گذشته به عنوان چهره سال هنر انقلاب اسلامی معرفی شده بود؛ در این مراسم درباره نامزد شدن بهناز ضرابی زاده گفت: جنگ های دفاعی همان طور كه فرماندهان خود را پیدا می كنند، نویسندگان خود را نیز پیدا می كنند و بهناز ضرابی زاده یكی از نویسندگان جنگ به شمار می رود.
وی با بیان اینكه بار عمده ادبیات جنگ بر عهده زنان كشور است، اظهار داشت: امروز بهناز ضرابی زاده به من گفت كه علاوه بر دو دختر دوقلویش دختر سومی هم دارد كه آن «دختر شینا» است؛ در حقیقت وی از آن دسته نویسندگانی است كه به تنهایی خاطرات یك استان را روی شانه اش می كشد؛ در حالی كه ما یا از سرتكلیف كار می كنیم یا از سر ادای دین و یا از سر دلدادگی، ولی ضرابی زاده اینگونه نیست.

جشن هنر انقلاب

 

 


نویسنده :
بازدید : 15


پریناز ایزدیار، بازیگر نقش سمیه در فیلم «ابد و یك روز» با بازی متفاوت خود توانست سیمرغ بهترین بازیگر زن جشنواره فجر امسال را به خود اختصاص دهد.

بخش سینما و تلویزیون تبیان
ابد و یك روز

 

ایزدیار متولد ۱۳۶۴ و بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون و فارغ التحصیل كارشناسی گرافیك است. در سال ۱۳۸۵ برای بازی در فیلم سینمایی «یك مرد، یك شهر» تست بازیگری داد و قبول شد. او با ایفای نقش در تله فیلم «ماه در سایه» در سال ۱۳۸۸ به كارگردانی سعید ابراهیمی فر، قدم به عرصه تلویزیون گذاشت.
او تجربه همكاری با كارگردان هایی چون فرزاد موتمن، مسعود آب پرور و علیرضا امینی را دارد. «پنج كیلومتر تا بهشت» نخستین سریال او بود كه در ماه رمضان پخش شد. بازی در فیلم های سینمایی «٣٦٠ درجه»، «این سیب هم برای تو»، «خط ویژه» و «ورود آقایان ممنوع» و مجموعه های تلویزیونی «شهرزاد» (نمایش خانگی)، «زمانه»، «مثل یك كابوس» و «روبیك» (نمایش خانگی) و تئاتر «یه كلیك كوچولو» و تعدادی تله فیلم در كارنامه كاری او به چشم می خورد.

« ابد و یك روز» جنبه اجتماعی آن است. فیلمی كه رویكرد اجتماعی دارد و به سراغ دغدغه های اجتماعی مانند فقر و اعتیاد رفته است. برای شروع بحث می خواهم بدانم به عنوان بازیگری كه نقش اول این فیلم را بازی می كردید چه اندازه خودتان دغدغه های اجتماعی دارید و دغدغه های فیلم همسو با دغدغه های شما بود؟
 واقعیت این است كه این موضوعات و مسائل اجتماعی خیلی برای من مهم است و همیشه به چنین شرایط و خانواده هایی كه با این مشكلات دست و پنجه نرم می كنند، فكر می كنم. از همین روی معتقدم بازی كردن در چنین فیلم هایی و بازتاب دادن این مسائل و نشان دادن آن به مخاطب می تواند موثر باشد؛ چراكه در واقعیت هم، چنین زندگی ها و شرایطی وجود دارد و زیاد است.

در فیلم «ابد و یك روز» نقش سمیه با ویژگی های شخصیتی خاص خودش را بازی می كردید؟ دختری درون گرا كه نقش محوری در خانواده دارد و به نوعی رابط خواهرها و برادرها است. اما به سختی می توان احساس واقعی او را كشف كرد و... برای نزدیك شدن به این شخصیت با چه چالش هایی روبه رو  بودید؟
سعید روستایی خیلی خوب در فیلمنامه تمامی شخصیت ها و از جمله شخصیت سمیه را پرداخته بود. به نوعی همه شخصیت ها و پایه نقش ها آماده بودند. من به شخصه به عنوان بازیگر این نقش چیزهایی را به آن اضافه كردم. روستایی كاملا می دانست چه می خواهد و با مشورت هایی كه با او داشتم در نهایت نقش سمیه را ساخته و همان چیزی شد كه در فیلم می بینید. البته به طوركلی معتقدم یك بازیگر هرچه بیشتر بتواند شخصیتی كه قرار است نقش آن را بازی كند، درك كند، آن شخصیت در فیزیك بازیگر هم اتفاق می افتد.

من در ابتدا خیلی سعی كردم تا سمیه را بفهمم تا بتوانم نقش او را بازی كنم. برخی خصوصیات و ویژگی های سمیه و نوع زندگی او خیلی با پریناز متفاوت بود. برای مثال من همیشه خیلی صاف می ایستم، چیزی كه در شخصیت سمیه نمی بینیم. یا غذایی كه سمیه می خورد معمولا كم است و انرژی لازم او برای زندگی را تامین نمی كند. همان طور كه در فیلم هم می بینیم كنسروهای تاریخ مصرف گذشته مغازه را می برند خانه تا خودشان مصرف كنند. همه اینها نشان می دهد سمیه زندگی نرمالی ندارد و من در نهایت سعی كردم این ویژگی ها را در گفتار، لحن و رفتار سمیه عملی كنم. البته باید تاكید كنم همه اینها نتیجه یك كار گروهی بود.

 فیلم «ابد و یك روز» فیلم پربازیگری است و برخی از چهره های مطرح سینما در آن حضور دارند. از طرفی باتوجه به نوع نقش شما تقریبا همه بازیگران دیگر نقش ها نیز به نوعی نقش مقابل شمابه حساب می آمدند. در طول كار و ضبط فیلم آیا دیگر شخصیت ها یا بازیگران در رسیدن به نقش سمیه شما را یاری كردند؟ اگر چنین بود، كدام یك از بازیگران نقش موثرتری  داشتند؟

واقعیت این است كه برخی دوستان سركار می گفتند احتمالا كاندیدای سیمرغ برای نقش اول زن می شوم یا بعضی ها می گفتند كه حدس می زنند یا حس شان این است كه امسال سیمرغ را بگیرم. اما واقعیت این است كه سعی كردم اصلا به این موضوع فكر نكنم و تلاش كردم ذهنم آن سمت نرود چون معتقد بودم به من آسیب می زند و مانع پیشرفتم می شود

 

خیلی زیاد. نخست از این نظر كه من چه اندازه به مسیر نزدیك تر بشوم و بعد در بده بستان ها و لحظاتی كه باید درست خلق می شد من از همبازی هایم انرژی می گرفتم. نقش سمیه نقش كم دیالوگی بود و بیشتر با واكنش هایش به دیالوگ های دیگر شخصیت ها بازی می كرد. نمی توانم بگویم كدام بازیگر یا شخصیت در رسیدن من به نقشم كمك كرد؛ چراكه همگی این تاثیر را داشتند. 


منوی راست

درج آگهی | درج آگهی بدون ثبت نام خرید بک لینک خرید بک لینک ارزان

خرید بک لینک

خرید بک لینک ارزان

خرید بک لینک

خرید بک لینک ارزان
خرید بک لینک
خرید بک لینک ارزان بکلینک ارزان خرید بک لینک ارزان خرید بکلینک خرید بک لینک ارزان خرید بک لینک تدریس خصوصی طراحی وب سایت